камбіна́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
камбіна́тарскі |
камбіна́тарская |
камбіна́тарскае |
камбіна́тарскія |
| Р. |
камбіна́тарскага |
камбіна́тарскай
камбіна́тарскае |
камбіна́тарскага |
камбіна́тарскіх |
| Д. |
камбіна́тарскаму |
камбіна́тарскай |
камбіна́тарскаму |
камбіна́тарскім |
| В. |
камбіна́тарскі (неадуш.)
камбіна́тарскага (адуш.) |
камбіна́тарскую |
камбіна́тарскае |
камбіна́тарскія (неадуш.)
камбіна́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
камбіна́тарскім |
камбіна́тарскай
камбіна́тарскаю |
камбіна́тарскім |
камбіна́тарскімі |
| М. |
камбіна́тарскім |
камбіна́тарскай |
камбіна́тарскім |
камбіна́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
камбіна́тарскі разг. комбина́торский
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
камбіна́тарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да камбінатара, уласцівы яму. Камбінатарскія здольнасці. □ Букрэй быў вядомы ў батальёне, як адважная, смелая, камбінатарская галава. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камбіна́тар, -а, мн. -ы, -аў, м. (разм.).
Той, хто схільны да камбінацый (у 2 знач.), які ўмее дасягаць чаго-н. рознымі спосабамі.
|| ж. камбіна́тарка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак (разм.).
|| прым. камбіна́тарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)