каля́дніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж. (разм.).

Калядная пара, калядная ноч.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

коля́дка этн. каля́дная пе́сня;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каля́дніца

‘калядная ноч’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. каля́дніца
Р. каля́дніцы
Д. каля́дніцы
В. каля́дніцу
Т. каля́дніцай
каля́дніцаю
М. каля́дніцы

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каля́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каля́дны каля́дная каля́днае каля́дныя
Р. каля́днага каля́днай
каля́днае		 каля́днага каля́дных
Д. каля́днаму каля́днай каля́днаму каля́дным
В. каля́дны (неадуш.)
каля́днага (адуш.)		 каля́дную каля́днае каля́дныя (неадуш.)
каля́дных (адуш.)
Т. каля́дным каля́днай
каля́днаю		 каля́дным каля́днымі
М. каля́дным каля́днай каля́дным каля́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каля́дніца, ‑ы, ж.

Разм. Калядная пара; калядная ноч. Ражок хусткі ўвачавідкі рудзее, бы гэта яна, Наста, тупае не за возам па грэблі, а дома ля чалесніка ў калядніцу. Пташнікаў. Тое, чаго такароўцы пужаліся болей ста год падрад — ад дзядоў да ўнукаў і праўнукаў — насунулася раптам на іх, як воўк на дарозе ў калядніцу на адзінокага падарожніка. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каляда́, -ы́, ДМ -дзе́, ж.

Старадаўні (у 2 знач.) абрад хаджэння па хатах у калядныя вечары з віншаваннем, велічальнымі песнямі, а таксама песня, што спяваецца ў час гэтага абраду, і пачастункі, атрыманыя ад гаспадара за віншаванне і песні.

|| прым. каля́дны, -ая, -ае.

Калядная песня.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

панца́к, ‑у, м.

Абл.

1. Круглыя ячныя крупы. У печы з панцаку варыцца калядная куцця. Васілевіч.

2. Суп з такіх круп. [Бацька] сёрбаў забелены панцак. Дамашэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каля́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да каляд; такі, які бывае на каляды. Калядныя песні. Калядныя маразы. □ Калядная ночка ўвесь свет пакрывае, Па белай ад пуху зямельцы снуе. Купала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свято́чна-каля́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свято́чна-каля́дны свято́чна-каля́дная свято́чна-каля́днае свято́чна-каля́дныя
Р. свято́чна-каля́днага свято́чна-каля́днай
свято́чна-каля́днае		 свято́чна-каля́днага свято́чна-каля́дных
Д. свято́чна-каля́днаму свято́чна-каля́днай свято́чна-каля́днаму свято́чна-каля́дным
В. свято́чна-каля́дны (неадуш.)
свято́чна-каля́днага (адуш.)		 свято́чна-каля́дную свято́чна-каля́днае свято́чна-каля́дныя (неадуш.)
свято́чна-каля́дных (адуш.)
Т. свято́чна-каля́дным свято́чна-каля́днай
свято́чна-каля́днаю		 свято́чна-каля́дным свято́чна-каля́днымі
М. свято́чна-каля́дным свято́чна-каля́днай свято́чна-каля́дным свято́чна-каля́дных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

куцця́, ‑і, ж.

1. Урачыстая вячэра напярэдадні каляд, новага года, якая суправаджалася варажбою. Калядныя куцці, як вядома, дзве: адна посная, другая — скаромная, або багатая. Якімовіч. // Дзень, у які адбываецца гэта ўрачыстасць. Снег на куццю — грыбы на лета, Такая матчына прымета. Колас.

2. Каша з ячных або іншых круп як традыцыйная абрадавая яда ўсходнеславянскіх і інш. народаў. У печы з панцаку варыцца калядная куцця. На куццю, пад вечар, чакаюць гасцей. Васілевіч. Куцці святочнай задымілася гара. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)