Казыры́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Казыры́
Р. Казыро́ў
Д. Казыра́м
В. Казыры́
Т. Казыра́мі
М. Казыра́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́зырь ко́зыр, -ра м., мн. ко́зыры, -аў;

◊

откры́ть свои́ ко́зыри паказа́ць свае́ казыры́;

ходи́ть ко́зырем хадзі́ць ко́зырам;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)