Казе́лькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Казе́лькі
Р. Казе́лек
Казе́лькаў
Д. Казе́лькам
В. Казе́лькі
Т. Казе́лькамі
М. Казе́льках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Казе́лькі ’казюлькі’ (Касп.). Ад асновы казёл‑, назва паводле зааморфных прыкмет казла або паводзін насякомага, тое ж у многіх іншых дэрыватах ад каза, казёл, параўн. наступнае слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

казе́лька

‘кузурка, казюлька’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. казе́лька казе́лькі
Р. казе́лькі казе́лек
Д. казе́льцы казе́лькам
В. казе́льку казе́лек
Т. казе́лькай
казе́лькаю		 казе́лькамі
М. казе́льцы казе́льках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)