кабардзі́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кабардзі́нскі |
кабардзі́нская |
кабардзі́нскае |
кабардзі́нскія |
| Р. |
кабардзі́нскага |
кабардзі́нскай
кабардзі́нскае |
кабардзі́нскага |
кабардзі́нскіх |
| Д. |
кабардзі́нскаму |
кабардзі́нскай |
кабардзі́нскаму |
кабардзі́нскім |
| В. |
кабардзі́нскі (неадуш.)
кабардзі́нскага (адуш.) |
кабардзі́нскую |
кабардзі́нскае |
кабардзі́нскія (неадуш.)
кабардзі́нскіх (адуш.) |
| Т. |
кабардзі́нскім |
кабардзі́нскай
кабардзі́нскаю |
кабардзі́нскім |
кабардзі́нскімі |
| М. |
кабардзі́нскім |
кабардзі́нскай |
кабардзі́нскім |
кабардзі́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кабардзі́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Кабарды, кабардзінцаў, належыць ім. Кабардзінская парода коней. Кабардзінскі фальклор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кабардзі́нцы, -аў, адз. -нец, -нца, м.
Народ, які складае асноўнае карэннае насельніцтва Кабардзіна-Балкарскай Рэспублікі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.
|| ж. кабардзі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. кабардзі́нскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кабарди́нский кабардзі́нскі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)