зрысо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зрысо́ўванне
Р. зрысо́ўвання
Д. зрысо́ўванню
В. зрысо́ўванне
Т. зрысо́ўваннем
М. зрысо́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зрысо́ўванне ср. срисо́вка ж., срисо́вывание; см. зрысо́ўваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зрысо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зрысоўваць — зрысаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зрысава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; зак.

1. каго-што. Зрабіць копію якога-н. малюнка, узору і пад.

З. партрэт.

2. што. Пакрыць рысункамі ўсю паперу.

З. альбом.

3. што. Рысуючы, зрасходаваць (разм.).

З. аловак.

|| незак. зрысо́ўваць, -ваю, -ваеш, -вае.

|| наз. зрысо́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

срисо́вывание

1. зрысо́ўванне, -ння ср.; змалёўванне, -ння ср.;

2. рысава́нне, -ння ср.; малява́нне, -ння ср.;

3. спі́сванне, -ння ср., апі́сванне, -ння ср.; см. срисо́вывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

срисо́вка ж., разг.

1. зрысо́ўванне, -ння ср.; змалёўванне, -ння ср.;

2. рысава́нне, -ння ср.; малява́нне, -ння ср.;

3. спі́сванне, -ння ср., апі́сванне, -ння ср.; см. срисо́вывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)