зо́ркі, -ая, -ае.

1. Які мае востры зрок, добра бачыць далёкія і дробныя прадметы.

Зоркае вока.

2. перан. Праніклівы, пільны.

Быць зоркім і пільным на варце.

|| наз. зо́ркасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зо́ркі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зо́ркі зо́ркая зо́ркае зо́ркія
Р. зо́ркага зо́ркай
зо́ркае		 зо́ркага зо́ркіх
Д. зо́ркаму зо́ркай зо́ркаму зо́ркім
В. зо́ркі (неадуш.)
зо́ркага (адуш.)		 зо́ркую зо́ркае зо́ркія (неадуш.)
зо́ркіх (адуш.)
Т. зо́ркім зо́ркай
зо́ркаю		 зо́ркім зо́ркімі
М. зо́ркім зо́ркай зо́ркім зо́ркіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зо́ркі зо́ркий; глаза́стый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зо́ркі, ‑ая, ‑ае.

Які мае востры зрок, добра бачыць далёкія і дробныя прадметы. Убачыўшы .. [шчупака] сваім зоркім вокам, каршун кінуўся на рыбіну з вышыні. В. Вольскі. Бабка Наста стаяла збоку, глядзела сваімі яшчэ даволі зоркімі вачамі, але нічога не чула, і дакорліва ківала галавой. Шамякін. // Праніклівы, пільны, уважлівы. Будзь жа смелым і адважным, Зоркім цёмнымі начамі. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зо́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зо́рка зо́ркі
Р. зо́ркі зо́рак
Д. зо́рцы зо́ркам
В. зо́рку зо́ркі
Т. зо́ркай
зо́ркаю		 зо́ркамі
М. зо́рцы зо́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зо́рка зо́ркі
Р. зо́ркі зо́рак
Д. зо́рцы зо́ркам
В. зо́рку зо́рак
Т. зо́ркай
зо́ркаю		 зо́ркамі
М. зо́рцы зо́рках

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

поп-зо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. поп-зо́рка поп-зо́ркі
Р. поп-зо́ркі поп-зо́рак
Д. поп-зо́рцы поп-зо́ркам
В. поп-зо́рку поп-зо́рак
Т. поп-зо́ркай
поп-зо́ркаю		 поп-зо́ркамі
М. поп-зо́рцы поп-зо́рках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рок-зо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рок-зо́рка рок-зо́ркі
Р. рок-зо́ркі рок-зо́рак
Д. рок-зо́рцы рок-зо́ркам
В. рок-зо́рку рок-зо́рак
Т. рок-зо́ркай
рок-зо́ркаю		 рок-зо́ркамі
М. рок-зо́рцы рок-зо́рках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Зо́рка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Зо́рка
Р. Зо́ркі
Д. Зо́рцы
В. Зо́рку
Т. Зо́ркай
Зо́ркаю
М. Зо́рцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заззя́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак.

Пачаць ззяць.

Заззялі зоркі на небе.

Заззялі вочы шчасцем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)