зме́нлівы, -ая, -ае.

Які лёгка і часта мяняецца; няўстойлівы.

Зменлівыя адносіны да каго-н. Зменлівае надвор’е.

|| наз. зме́нлівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зме́нлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зме́нлівы зме́нлівая зме́нлівае зме́нлівыя
Р. зме́нлівага зме́нлівай
зме́нлівае		 зме́нлівага зме́нлівых
Д. зме́нліваму зме́нлівай зме́нліваму зме́нлівым
В. зме́нлівы (неадуш.)
зме́нлівага (адуш.)		 зме́нлівую зме́нлівае зме́нлівыя (неадуш.)
зме́нлівых (адуш.)
Т. зме́нлівым зме́нлівай
зме́нліваю		 зме́нлівым зме́нлівымі
М. зме́нлівым зме́нлівай зме́нлівым зме́нлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зме́нлівы изме́нчивый, неусто́йчивый, непостоя́нный; переме́нчивый, превра́тный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зме́нлівы, ‑ая, ‑ае.

Які лёгка і часта мяняецца; няўстойлівы. Я задумаўся тады аб шчасці — якое яно бывае зменлівае і нетрывалае. Хведаровіч. Надвор’е, і тое ніяк не ўсталюецца, нібы зрушылася нешта. Зменлівае было і ўзімку, і ўвесну, не лепшае і цяпер. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зменлівы, пераменлівы, няўстойлівы

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

непастая́нны, -ая, -ае.

Зменлівы, няўстойлівы.

Непастаяннае надвор’е.

Непастаянная натура.

|| наз. непастая́нства, -а, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пераме́нлівы, -ая, -ае.

Які часта мяняецца, зменлівы.

П. вецер.

П. характар.

|| наз. пераме́нлівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

легкакры́лы, -ая, -ае.

1. Хуткі ў палётах, рухах; з лёгкімі крыламі.

Легкакрылая чайка.

2. перан. Зменлівы, няўстойлівы, мімалётны.

Легкакрылая радасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пераме́нлівы, ‑ая, ‑ае.

Які часта мяняецца, зменлівы; няўстойлівы. Пераменлівы вецер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переме́нчивый пераме́нлівы, зме́нлівы;

переме́нчивая пого́да пераме́нлівае (зме́нлівае) надво́р’е;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)