Verbum

анлайнавы слоўнік

зласлі́вы, -ая, -ае.

Поўны злосці, варожасці.

З. чалавек.

Зласлівая ўсмешка.

|| наз. зласлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зласлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	зласлі́вы	зласлі́вая	зласлі́вае	зласлі́выя
Р.	зласлі́вага	зласлі́вай зласлі́вае	зласлі́вага	зласлі́вых
Д.	зласлі́ваму	зласлі́вай	зласлі́ваму	зласлі́вым
В.	зласлі́вы (неадуш.) зласлі́вага (адуш.)	зласлі́вую	зласлі́вае	зласлі́выя (неадуш.) зласлі́вых (адуш.)
Т.	зласлі́вым	зласлі́вай зласлі́ваю	зласлі́вым	зласлі́вымі
М.	зласлі́вым	зласлі́вай	зласлі́вым	зласлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зласлі́вы зло́бный, раздражи́тельный; жёлчный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зласлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Поўны злосці, варожасці. — І зласлівая ты, цётка! Ніяк таго пеўня не забудзеш. Лынькоў. Адзінства славянскіх народаў і народаў Прыбалтыкі — гэта несакрушальная скала, аб якую разаб’юцца зласлівыя хвалі нямецкага мілітарызму. «Звязда». // Які выражае злосць. Зласлівы погляд. Зласлівая ўсмешка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

злопыха́тельный зласлі́вы;