зла́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зла́паю |
зла́паем |
| 2-я ас. |
зла́паеш |
зла́паеце |
| 3-я ас. |
зла́пае |
зла́паюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зла́паў |
зла́палі |
| ж. |
зла́пала |
| н. |
зла́пала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
зла́пай |
зла́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
зла́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зла́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.
Разм. Высачыўшы, затрымаць, злавіць каго‑н. Генерал абвесціць усяму войску: «Шляхціч Ялавіцкі злапаў бальшавіцкага камісара». Баранавых. Выйсце адно. Пакуль не злапалі — трэба ў лес... Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
*Залпа́ць, залпа́ті ’злапаць’ (Сл. паўн.-зах.). Відаць, метатэза ад злапаць ’тс’ (гл. лапаць 2).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)