зенкава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зенкава́нне
Р. зенкава́ння
Д. зенкава́нню
В. зенкава́нне
Т. зенкава́ннем
М. зенкава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зенкава́нне ср., тех. зенкова́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зенкова́ние зенкава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)