заўдаве́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; зак. (разм.).

Стаць удавой, удаўцом, аўдавець.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заўдаве́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўдаве́ю заўдаве́ем
2-я ас. заўдаве́еш заўдаве́еце
3-я ас. заўдаве́е заўдаве́юць
Прошлы час
м. заўдаве́ў заўдаве́лі
ж. заўдаве́ла
н. заўдаве́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час заўдаве́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заўдаве́ць сов. овдове́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заўдаве́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Стаць удавой, удаўцом; аўдавець. [Нахаме] было тады, калі яна заўдавела, гадоў пад трыццаць пяць. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

овдове́ть сов. аўдаве́ць, заўдаве́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)