зачмуры́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зачмуру́ |
зачму́рым |
| 2-я ас. |
зачму́рыш |
зачму́рыце |
| 3-я ас. |
зачму́рыць |
зачму́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зачмуры́ў |
зачмуры́лі |
| ж. |
зачмуры́ла |
| н. |
зачмуры́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
зачмуры́ |
зачмуры́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
зачмуры́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зачмуры́ць сов., разг.
1. одури́ть, одурма́нить;
2. (ввести в заблуждение) заморо́чить, одура́чить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зачмуры́ць, ‑чмуру, ‑чмурыш, ‑чмурыць; зак., каго-што.
Разм. Задурыць, затлуміць. Зачмурыць галаву.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)