зачмуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зачмуру́ зачму́рым
2-я ас. зачму́рыш зачму́рыце
3-я ас. зачму́рыць зачму́раць
Прошлы час
м. зачмуры́ў зачмуры́лі
ж. зачмуры́ла
н. зачмуры́ла
Загадны лад
2-я ас. зачмуры́ зачмуры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час зачмуры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зачмуры́ць сов., разг.

1. одури́ть, одурма́нить;

2. (ввести в заблуждение) заморо́чить, одура́чить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зачмуры́ць, ‑чмуру, ‑чмурыш, ‑чмурыць; зак., каго-што.

Разм. Задурыць, затлуміць. Зачмурыць галаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачмуры́ць разм. betäuben vt, benébeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

benébeln vt

1) затума́ніць

2) перан. зачмуры́ць (галаву)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)