засцяба́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засцяба́ю |
засцяба́ем |
| 2-я ас. |
засцяба́еш |
засцяба́еце |
| 3-я ас. |
засцяба́е |
засцяба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
засцяба́ў |
засцяба́лі |
| ж. |
засцяба́ла |
| н. |
засцяба́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
засцяба́й |
засцяба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
засцяба́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
засцяба́ць сов., разг., см. засцёбаць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
засцяба́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.
Разм. Засячы пугай, дубцом і пад.
засцяба́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць сцябаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)