зарулява́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зарулю́ю |
зарулю́ем |
| 2-я ас. |
зарулю́еш |
зарулю́еце |
| 3-я ас. |
зарулю́е |
зарулю́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зарулява́ў |
зарулява́лі |
| ж. |
зарулява́ла |
| н. |
зарулява́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
зарулю́й |
зарулю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
зарулява́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зарулява́ць сов., разг., ав. зарули́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зарулява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак.
Тое, што і заруліць (у 1 знач.). // Наогул загнаць куды‑н. машыну, рулюючы. [Валера] дабраўся ўжо да горада, заруляваў у двор аўтобуснай станцыі. Перад апошнім рэйсам у яго ёсць у запасе каля сарака мінут. Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зарули́ть сов., ав. зарулі́ць, зарулява́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)