запі́свацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запі́сваюся |
запі́сваемся |
| 2-я ас. |
запі́сваешся |
запі́сваецеся |
| 3-я ас. |
запі́сваецца |
запі́сваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запі́сваўся |
запі́сваліся |
| ж. |
запі́свалася |
| н. |
запі́свалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
запі́свайся |
запі́свайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
запі́сваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
запі́свацца несов.
1. в разн. знач. запи́сываться;
2. разг. распи́сываться;
1, 2 см. запі́сваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
запі́свацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да запісацца.
2. Зал. да запісваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запи́сываться
1. запі́свацца;
2. страд. запі́свацца; занато́ўвацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фіксава́цца, ‑суецца; незак.
1. Спец. Замацоўвацца ў адпаведным становішчы. Дэталь фіксуецца.
2. Адзначацца, замацоўвацца, запісвацца (у свядомасці, на паперы і пад.).
3. Сканцэнтроўвацца, з’асяроджвацца.
4. Канчаткова вызначацца, устанаўлівацца.
5. Зал. да фіксаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэгістрава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; незак.
1. Запісвацца, адзначацца з мэтай уліку. Рэгістравацца ў сакратара.
2. Афармляць юрыдычна сваё ўступленне ў шлюб. [Анатоль] не спяшаецца рэгістравацца, адцягвае ўсё з разводам. Пальчэўскі.
3. Зал. да рэгістраваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перепи́сываться
1. (записываться, зачисляться в другое место) разг. перапі́свацца; см. переписа́ться;
2. (обмениваться письмами) перапі́свацца;
3. страд. перапі́свацца; перамалёўвацца; запі́свацца, упі́свацца; см. перепи́сывать.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заноси́тьсяI несов., разг.
1. (гордиться) ганары́цца, задава́цца;
2. (слишком увлекаться чем-л.) захапля́цца; см. занести́сь;
3. страд. зано́сіцца, засыпа́цца; замята́цца; уно́сіцца, упі́свацца, запі́свацца, узніма́цца, уздыма́цца; см. заноси́тьI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
піса́цца, пішуся, пішашся, пішацца; незак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.) Ужывацца на пісьме; перадавацца на пісьме пэўным чынам. На канцы слова «вугаль» пішацца мяккі знак. □ Падыходзіў бліжэй дзядзька Антось, і мужчыны наладжвалі вучням і дарэктару «экзамент». Пыталіся, як пішацца тое ці іншае слова. С. Александровіч.
2. безас. Разм. Аб магчымасці або жаданні пісаць. Пісалася добра, Бо золкі Дождж рытм адбіваў. Калачынскі.
3. Уст. Лічыцца кім‑, чым‑н., называць сябе як‑н. у дакументах, афіцыйных паперах. — Ты як пішашся: па бацьку ці па матцы? — запытаўся .. [старшыня]. Якімовіч.
4. Разм. Запісвацца, уступаць. Адзін за адным каралінцы пачалі пісацца ў калгас. Сабаленка.
5. Зал. да пісаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)