запаво́лены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запаво́лены запаво́леная запаво́ленае запаво́леныя
Р. запаво́ленага запаво́ленай
запаво́ленае		 запаво́ленага запаво́леных
Д. запаво́ленаму запаво́ленай запаво́ленаму запаво́леным
В. запаво́лены (неадуш.)
запаво́ленага (адуш.)		 запаво́леную запаво́ленае запаво́леныя (неадуш.)
запаво́леных (адуш.)
Т. запаво́леным запаво́ленай
запаво́ленаю		 запаво́леным запаво́ленымі
М. запаво́леным запаво́ленай запаво́леным запаво́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запаво́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запаво́лены запаво́леная запаво́ленае запаво́леныя
Р. запаво́ленага запаво́ленай
запаво́ленае		 запаво́ленага запаво́леных
Д. запаво́ленаму запаво́ленай запаво́ленаму запаво́леным
В. запаво́лены (неадуш.)
запаво́ленага (адуш.)		 запаво́леную запаво́ленае запаво́леныя (неадуш.)
запаво́леных (адуш.)
Т. запаво́леным запаво́ленай
запаво́ленаю		 запаво́леным запаво́ленымі
М. запаво́леным запаво́ленай запаво́леным запаво́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запаво́лены заме́дленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаво́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запаво́лены запаво́леная запаво́ленае запаво́леныя
Р. запаво́ленага запаво́ленай
запаво́ленае		 запаво́ленага запаво́леных
Д. запаво́ленаму запаво́ленай запаво́ленаму запаво́леным
В. запаво́лены (неадуш.)
запаво́ленага (адуш.)		 запаво́леную запаво́ленае запаво́леныя (неадуш.)
запаво́леных (адуш.)
Т. запаво́леным запаво́ленай
запаво́ленаю		 запаво́леным запаво́ленымі
М. запаво́леным запаво́ленай запаво́леным запаво́леных

Кароткая форма: запаво́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запаво́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад запаволіць.

2. у знач. прым. Больш павольны, чым звычайна. Запаволеная кіназдымка. □ Валодзя спыніўся каля самай вады, паглядзеў на запаволеную плынь. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заме́дленный прич., прил. запаво́лены, замару́джаны; прыці́шаны; (задержанный) затры́маны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цягу́чы, -ая, -ае.

1. Здольны расцягвацца, падаўжацца, не абрываючыся, не ломячыся.

Цягучая рызіна.

2. Густы і клейкі, ліпкі.

Ц. клей.

3. перан. Працяглы, запаволены, марудлівы.

Цягучыя песні.

4. Тое, што і цягавіты.

|| наз. цягу́часць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

со́нны, -ая, -ае.

1. Які адбываецца ў час сну, звязаны са сном.

С. стан.

Соннае дыханне.

2. Вялы, неактыўны ад жадання спаць, які яшчэ не зусім прачнуўся.

Соннае дзіця.

3. перан. Пасіўны, бяздзейны.

Соннае жыццё.

4. Снатворны (пра лекі).

Сонныя кроплі.

○

Сонная артэрыя — вялікая парная артэрыя з двух бакоў шыі.

Сонная хвароба — інфекцыйнае захворванне, якое характарызуецца моцнай санлівасцю.

◊

Як сонная муха — запаволены і вялы.

|| наз. со́ннасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыці́шаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прыцішыць.

2. у знач. прым. Прыглушаны, слаба чутны. Прыцішаны грукат бярвёнаў даходзіць здалёку і зблізку. Пестрак. Цемру тады поўніў гул машын, чуліся прыцішаныя галасы артылерыстаў, фырканне коней. Мележ.

3. у знач. прым. Замаруджаны, запаволены. Відаць, чалавек выбіваўся з сіл, запыняў бег, ішоў прыцішанаю хадою. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цягу́чы, ‑ая, ‑ае.

1. Які здольны расцягвацца, падаўжацца, не абрываючыся, не ломячыся. Цягучая рызіна.

2. Густы, клёпкі, ліпкі. У дзежках брага з хмелем, Цягучы мёд з вулля. Калачынскі.

3. перан. Працяглы, запаволены, марудлівы. Песні былі ягадныя, старадаўнія, доўгіядоўгія і цягучыя-цягучыя... Сачанка.

4. перан. Стамляюча доўгі, аднастайны. Мокры цягучы дзень нарэшце схіліўся к вечару. Кулакоўскі.

5. перан. Тое, што і цягавіты. [Марцін] паехаў на будаўніцтва і працаваў там чатыры месяцы. Працаваў так, што аж сам здзівіўся, які ён цягучы і дужы. Чарнышэвіч. Капаем мы [акоп], капаем удвух. Абодва цягучыя. І выкапалі мы ўжо метры два ў глыбіню. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)