зала́піць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зала́плю зала́пім
2-я ас. зала́піш зала́піце
3-я ас. зала́піць зала́пяць
Прошлы час
м. зала́піў зала́пілі
ж. зала́піла
н. зала́піла
Загадны лад
2-я ас. зала́п зала́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час зала́піўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зала́піць сов., разг., см. зала́таць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зала́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., што.

Тое, што і залатаць. Залапіць кажух. □ Дзірку дзіркаю ніяк не залапіш. Дзяргай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да залапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад залапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заплата́ть сов., прост. зала́таць, зала́піць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залата́ть сов., прост. зала́таць, зала́піць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Залапіць, паправіць паяннем; залітаваць. Запаяць кацёл меддзю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачини́ть сов., разг.

1. (отремонтировать) папра́віць;

2. (зашить) зала́таць, зала́піць;

3. (заострить) завастры́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запле́сці, ‑пляту, ‑пляцеш, ‑пляце; ‑пляцём, ‑плецяце; зак., што.

1. Перавіваючы, сплесці. Заплесці касу.

2. Увіць, уплесці ў што‑н. Запляту я ў касу Стужку чырвань-агонь. Астрэйка.

3. Плетучы, залапіць, закрыць адтуліну і пад. Заплесці дзірку ў плоце свежай лазой.

4. Пакрыць густым перапляценнем чаго‑н.; аплесці. Але скала больш не тоіць у сабе небяспекі, яе перамаглі, яе заплялі лёгкай, простай і прыгожай канструкцыяй драўляных клетак. Галавач. Павуцінне звісала са столі, яно запляло і два абразы на покуце. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)