зала́піць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зала́плю зала́пім
2-я ас. зала́піш зала́піце
3-я ас. зала́піць зала́пяць
Прошлы час
м. зала́піў зала́пілі
ж. зала́піла
н. зала́піла
Загадны лад
2-я ас. зала́п зала́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час зала́піўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зала́піць сов., разг., см. зала́таць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зала́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., што.

Тое, што і залатаць. Залапіць кажух. □ Дзірку дзіркаю ніяк не залапіш. Дзяргай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да залапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад залапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заплата́ть сов., прост. зала́таць, зала́піць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залата́ть сов., прост. зала́таць, зала́піць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Залапіць, паправіць паяннем; залітаваць. Запаяць кацёл меддзю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wyłatać

зак. палатаць; залапіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

załatać

зак. залапіць; залатаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)