забушава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. забушу́ю забушу́ем
2-я ас. забушу́еш забушу́еце
3-я ас. забушу́е забушу́юць
Прошлы час
м. забушава́ў забушава́лі
ж. забушава́ла
н. забушава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час забушава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

забушава́ць сов., в разн. знач. забушева́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

забушава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе; зак.

Пачаць бушаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забушева́ть сов. забушава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заклокота́ть сов.

1. (забурлить) забурлі́ць, забульката́ць;

2. безл. (в груди, горле) забу́лькаць, захрыпе́ць;

3. перен. (о чувствах, страстях) закіпе́ць, забушава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)