забудава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забудава́ны |
забудава́ная |
забудава́нае |
забудава́ныя |
| Р. |
забудава́нага |
забудава́най забудава́нае |
забудава́нага |
забудава́ных |
| Д. |
забудава́наму |
забудава́най |
забудава́наму |
забудава́ным |
| В. |
забудава́ны (неадуш.) забудава́нага (адуш.) |
забудава́ную |
забудава́нае |
забудава́ныя (неадуш.) забудава́ных (адуш.) |
| Т. |
забудава́ным |
забудава́най забудава́наю |
забудава́ным |
забудава́нымі |
| М. |
забудава́ным |
забудава́най |
забудава́ным |
забудава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
забудава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забудава́ны |
забудава́ная |
забудава́нае |
забудава́ныя |
| Р. |
забудава́нага |
забудава́най забудава́нае |
забудава́нага |
забудава́ных |
| Д. |
забудава́наму |
забудава́най |
забудава́наму |
забудава́ным |
| В. |
забудава́ны (неадуш.) забудава́нага (адуш.) |
забудава́ную |
забудава́нае |
забудава́ныя (неадуш.) забудава́ных (адуш.) |
| Т. |
забудава́ным |
забудава́най забудава́наю |
забудава́ным |
забудава́нымі |
| М. |
забудава́ным |
забудава́най |
забудава́ным |
забудава́ных |
Кароткая форма: забудава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
забудава́ны застро́енный, обстро́енный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забудава́ны і забудо́ваны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад забудаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забудо́ваны, см. забудава́ны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забудо́ваны,
гл. забудаваны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
застро́енный забудава́ны, мног. пазабудо́ўваны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обстро́енный
1. аббудава́ны;
2. забудава́ны; см. обстро́ить;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обустро́енный
1. (подготовленный, оснащённый всем необходимым для проведения строительных и других работ) падрыхтава́ны (да будаўні́чых і і́ншых рабо́т);
2. (застроенный) забудава́ны, мног. пазабудо́ўваны; (сооружённый) узве́дзены; паста́ўлены;
3. (благоустроенный, снабжённый, обеспеченный всем необходимым для жилья) устро́ены, уладкава́ны, абсталява́ны, добраўпара́дкаваны; (обжитой) абжы́ты;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)