журбо́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| журбо́тна |
журбо́тней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
журбо́тна нареч. гру́стно, печа́льно; ско́рбно; см. журбо́тны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
журбо́тна,
1. Прысл. да журботны.
2. безас. у знач. вык. Сумна, маркотна, тужліва. Пуста ў садзе і журботна, Як страціў нешта сад, Нават лісцечка дрыготна Шум вядзе на смутны лад. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
журбо́тна-тужлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
журбо́тна-тужлі́вы |
журбо́тна-тужлі́вая |
журбо́тна-тужлі́вае |
журбо́тна-тужлі́выя |
| Р. |
журбо́тна-тужлі́вага |
журбо́тна-тужлі́вай
журбо́тна-тужлі́вае |
журбо́тна-тужлі́вага |
журбо́тна-тужлі́вых |
| Д. |
журбо́тна-тужлі́ваму |
журбо́тна-тужлі́вай |
журбо́тна-тужлі́ваму |
журбо́тна-тужлі́вым |
| В. |
журбо́тна-тужлі́вы (неадуш.)
журбо́тна-тужлі́вага (адуш.) |
журбо́тна-тужлі́вую |
журбо́тна-тужлі́вае |
журбо́тна-тужлі́выя (неадуш.)
журбо́тна-тужлі́вых (адуш.) |
| Т. |
журбо́тна-тужлі́вым |
журбо́тна-тужлі́вай
журбо́тна-тужлі́ваю |
журбо́тна-тужлі́вым |
журбо́тна-тужлі́вымі |
| М. |
журбо́тна-тужлі́вым |
журбо́тна-тужлі́вай |
журбо́тна-тужлі́вым |
журбо́тна-тужлі́вых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
журбо́тна-ці́хі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
журбо́тна-ці́хі |
журбо́тна-ці́хая |
журбо́тна-ці́хае |
журбо́тна-ці́хія |
| Р. |
журбо́тна-ці́хага |
журбо́тна-ці́хай
журбо́тна-ці́хае |
журбо́тна-ці́хага |
журбо́тна-ці́хіх |
| Д. |
журбо́тна-ці́хаму |
журбо́тна-ці́хай |
журбо́тна-ці́хаму |
журбо́тна-ці́хім |
| В. |
журбо́тна-ці́хі (неадуш.)
журбо́тна-ці́хага (адуш.) |
журбо́тна-ці́хую |
журбо́тна-ці́хае |
журбо́тна-ці́хія (неадуш.)
журбо́тна-ці́хіх (адуш.) |
| Т. |
журбо́тна-ці́хім |
журбо́тна-ці́хай
журбо́тна-ці́хаю |
журбо́тна-ці́хім |
журбо́тна-ці́хімі |
| М. |
журбо́тна-ці́хім |
журбо́тна-ці́хай |
журбо́тна-ці́хім |
журбо́тна-ці́хіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гру́стно нареч. су́мна, журбо́тна, марко́тна, сму́тна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ско́рбно нареч. засму́чана; са скру́хай; тужлі́ва; журбо́тна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
трагі́чнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць трагічнага. Лабановіч напускае на сябе трагічнасць, нізка звешвае галаву і журботна трасе ёю. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сокрушённо нареч. (с сокрушением) са скру́хай, з жа́лем; (печально) засму́чана; журбо́тна.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
суцяша́льнік, ‑а, м.
Той, хто суцяшае. Старшыня апускае вочы і журботна звешвае галаву .. І тады ўжо сам пісар выступае ў ролі суцяшальніка. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)