дэцыбе́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Адзінка вымярэння велічыні гуку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэцыбе́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэцыбе́л дэцыбе́лы
Р. дэцыбе́ла дэцыбе́лаў
дэцыбе́л
Д. дэцыбе́лу дэцыбе́лам
В. дэцыбе́л дэцыбе́лы
Т. дэцыбе́лам дэцыбе́ламі
М. дэцыбе́ле дэцыбе́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэцыбе́л м. децибе́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэцы...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач. адна дзясятая, напр.: дэцыбел, дэцылітр, дэцыметр.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

децибе́л дэцыбе́л, -ла м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)