дэцыбе́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Адзінка вымярэння велічыні гуку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэцыбе́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэцыбе́л дэцыбе́лы
Р. дэцыбе́ла дэцыбе́лаў
дэцыбе́л
Д. дэцыбе́лу дэцыбе́лам
В. дэцыбе́л дэцыбе́лы
Т. дэцыбе́лам дэцыбе́ламі
М. дэцыбе́ле дэцыбе́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэцыбе́л м. децибе́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Дэцыбел 1/218; 2/203

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

дэцыбе́л м. Dézibel n -s (скар. dB);

гу́чнасць 50 дэцыбе́лаў die Láutstärke beträgt 50 dB (Dézibel)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дэцыбе́л

(ад дэцы- + бел)

лагарыфмічная адзінка адносін энергіі, сілы ў радыётэхніцы, электратэхніцы, акустыцы, роўная 1/10 бела.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дэцы...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач. адна дзясятая, напр.: дэцыбел, дэцылітр, дэцыметр.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

децибе́л дэцыбе́л, -ла м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

decibel [ˈdesɪbel] n. phys. дэцыбе́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЭЦЫ... (ад лац. decem дзесяць), дзесятковая прыстаўка для ўтварэння найменняў дольных адзінак, роўных 1/10 ад зыходных адзінак. Абазначаецца д. Напр., 1 дБ (дэцыбел) = 0,1 Б, 1 дм (дэцыметр) = 0,1 м.

т. 6, с. 365

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)