дэмані́чны, -ая, -ае.

1. Уласцівы дэману; каварны і злы.

Д. смех.

2. перан. Які адмаўляе прынятае ўсімі і адрозніваецца моцным, уладарным характарам.

Дэманічная натура.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэмані́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэмані́чны дэмані́чная дэмані́чнае дэмані́чныя
Р. дэмані́чнага дэмані́чнай
дэмані́чнае		 дэмані́чнага дэмані́чных
Д. дэмані́чнаму дэмані́чнай дэмані́чнаму дэмані́чным
В. дэмані́чны (неадуш.)
дэмані́чнага (адуш.)		 дэмані́чную дэмані́чнае дэмані́чныя (неадуш.)
дэмані́чных (адуш.)
Т. дэмані́чным дэмані́чнай
дэмані́чнаю		 дэмані́чным дэмані́чнымі
М. дэмані́чным дэмані́чнай дэмані́чным дэмані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэмані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэмані́чны дэмані́чная дэмані́чнае дэмані́чныя
Р. дэмані́чнага дэмані́чнай
дэмані́чнае		 дэмані́чнага дэмані́чных
Д. дэмані́чнаму дэмані́чнай дэмані́чнаму дэмані́чным
В. дэмані́чны (неадуш.)
дэмані́чнага (адуш.)		 дэмані́чную дэмані́чнае дэмані́чныя (неадуш.)
дэмані́чных (адуш.)
Т. дэмані́чным дэмані́чнай
дэмані́чнаю		 дэмані́чным дэмані́чнымі
М. дэмані́чным дэмані́чнай дэмані́чным дэмані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэмані́чны демони́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэмані́чны, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы дэману; злы, каварны. // перан. З непакорным, моцным і ўладным характарам. Дэманічная натура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

демони́ческий дэмані́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)