дэкалі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэкалі́н
Р. дэкалі́ну
Д. дэкалі́ну
В. дэкалі́н
Т. дэкалі́нам
М. дэкалі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэкалі́н, -ну м., хим. декали́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

декали́н хим. дэкалі́н, -ну м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)