назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыё́птры | ||
| дыё́птра | дыё́птраў | |
| дыё́птру | дыё́птрам | |
| дыё́птры | ||
| дыё́птрам | дыё́птрамі | |
| дыё́птры | дыё́птрах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прыстасаванне для навядзення на які‑н. прадмет геадэзічных інструментаў, не забяспечаных падзорнай трубой.
[Ад грэч. dioptron — люстра.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дио́птр
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)