дыфтэры́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыфтэры́тны дыфтэры́тная дыфтэры́тнае дыфтэры́тныя
Р. дыфтэры́тнага дыфтэры́тнай
дыфтэры́тнае		 дыфтэры́тнага дыфтэры́тных
Д. дыфтэры́тнаму дыфтэры́тнай дыфтэры́тнаму дыфтэры́тным
В. дыфтэры́тны (неадуш.)
дыфтэры́тнага (адуш.)		 дыфтэры́тную дыфтэры́тнае дыфтэры́тныя (неадуш.)
дыфтэры́тных (адуш.)
Т. дыфтэры́тным дыфтэры́тнай
дыфтэры́тнаю		 дыфтэры́тным дыфтэры́тнымі
М. дыфтэры́тным дыфтэры́тнай дыфтэры́тным дыфтэры́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дыфтэры́тны дифтери́тный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дыфтэры́тны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да дыфтэрыту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыфтэры́т, -у, М -ры́це, м. і дыфтэры́я, -і, ж.

Вострая заразная пераважна дзіцячая хвароба, якая суправаджаецца паражэннем зева, слізістых абалонак носа і гартані.

|| прым. дыфтэры́тны, -ая, -ае і дыфтэры́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дифтери́тный дыфтэры́тны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)