дравяні́сты, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да дрэва, з’яўляецца дрэвам.

Дравяністыя расліны.

2. перан. Цвёрды, як дрэва.

Д. яблык.

|| наз. дравяні́стасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дравяні́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дравяні́сты дравяні́стая дравяні́стае дравяні́стыя
Р. дравяні́стага дравяні́стай
дравяні́стае		 дравяні́стага дравяні́стых
Д. дравяні́стаму дравяні́стай дравяні́стаму дравяні́стым
В. дравяні́сты (неадуш.)
дравяні́стага (адуш.)		 дравяні́стую дравяні́стае дравяні́стыя (неадуш.)
дравяні́стых (адуш.)
Т. дравяні́стым дравяні́стай
дравяні́стаю		 дравяні́стым дравяні́стымі
М. дравяні́стым дравяні́стай дравяні́стым дравяні́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дравяні́сты прям., перен. деревяни́стый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дравяні́сты, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дрэва, з’яўляецца дрэвам. Для расліннасці пустыні характэрна перавага дравяністых раслін над травяністымі. Гавеман. // Цвёрды, як дрэва. Дравяністы корань.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

деревяни́стый прям., перен. дравяні́сты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)