назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| До́на | |
| До́ну | |
| До́нам | |
| До́не |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Слова, якое далучаецца да мужчынскіх імён іспанскіх дваран і знаці.
[Ісп. don.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Во́лго-
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
до́на
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| до́на | до́ны | |
| до́ны | ||
| до́не | до́нам | |
| до́ну | ||
| до́най до́наю |
до́намі | |
| до́не | до́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Донжуа́н ’донжуан’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рэфлекты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Міжвольны, машынальны, несвядомы; рэфлекторны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)