двухго́рбы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухго́рбы |
двухго́рбая |
двухго́рбае |
двухго́рбыя |
| Р. |
двухго́рбага |
двухго́рбай
двухго́рбае |
двухго́рбага |
двухго́рбых |
| Д. |
двухго́рбаму |
двухго́рбай |
двухго́рбаму |
двухго́рбым |
| В. |
двухго́рбы (неадуш.)
двухго́рбага (адуш.) |
двухго́рбую |
двухго́рбае |
двухго́рбыя (неадуш.)
двухго́рбых (адуш.) |
| Т. |
двухго́рбым |
двухго́рбай
двухго́рбаю |
двухго́рбым |
двухго́рбымі |
| М. |
двухго́рбым |
двухго́рбай |
двухго́рбым |
двухго́рбых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
двухго́рбы двуго́рбый;
д. вярблю́д — двуго́рбый верблю́д
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
двухго́рбы, ‑ая, ‑ае.
З двума гарбамі. Двухгорбы вярблюд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дву... і двух...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які складаецца з дзвюх адзінак, які мае дзве адзінкі, прыкметы, напр.: двудушны, двурушны, двухгадовы, двухгалосны, двухгорбы, двухгранны, двухкапеечны, двухматорны, двухпакаёвы, двухрогі, двух’ярусны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)