даўгі́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даўгі́ |
даўга́я |
даўго́е |
даўгі́я |
| Р. |
даўго́га |
даўго́й
даўго́е |
даўго́га |
даўгі́х |
| Д. |
даўго́му |
даўго́й |
даўго́му |
даўгі́м |
| В. |
даўгі́ (неадуш.)
даўго́га (адуш.) |
даўгу́ю |
даўго́е |
даўгі́я (неадуш.)
даўгі́х (адуш.) |
| Т. |
даўгі́м |
даўго́й
даўго́ю |
даўгі́м |
даўгі́мі |
| М. |
даўгі́м |
даўго́й |
даўгі́м |
даўгі́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кало́ша 1, ‑ы, ж.
Частка штаноў, якая надзяваецца на адну нагу; калашына. Падкасаць калошы. □ Голыя пяты блішчалі здалёк з-пад даўгіх нагавічных калошаў. Чорны. Борздзенька нацягваеш на сябе кашулю, штаны — ногі не трапляюць у калошы, і злуешся. Сачанка.
кало́ша 2, ‑ы, ж.
Порцыя матэрыялаў (коксу, руды і флюсу), якая засыпаецца за адзін раз у доменную печ, вагранку і інш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)