Даўгіх І. А. 8/176

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

даўгі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўгі́ даўга́я даўго́е даўгі́я
Р. даўго́га даўго́й
даўго́е		 даўго́га даўгі́х
Д. даўго́му даўго́й даўго́му даўгі́м
В. даўгі́ (неадуш.)
даўго́га (адуш.)		 даўгу́ю даўго́е даўгі́я (неадуш.)
даўгі́х (адуш.)
Т. даўгі́м даўго́й
даўго́ю		 даўгі́м даўгі́мі
М. даўгі́м даўго́й даўгі́м даўгі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кало́ша ​1, ‑ы, ж.

Частка штаноў, якая надзяваецца на адну нагу; калашына. Падкасаць калошы. □ Голыя пяты блішчалі здалёк з-пад даўгіх нагавічных калошаў. Чорны. Борздзенька нацягваеш на сябе кашулю, штаны — ногі не трапляюць у калошы, і злуешся. Сачанка.

кало́ша ​2, ‑ы, ж.

Порцыя матэрыялаў (коксу, руды і флюсу), якая засыпаецца за адзін раз у доменную печ, вагранку і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)