Даўбе́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўбе́ні
Р. Даўбе́нь
Даўбе́няў
Д. Даўбе́ням
В. Даўбе́ні
Т. Даўбе́нямі
М. Даўбе́нях

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даўбе́нь

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўбе́нь даўбені
Р. даўбеня даўбеняў
Д. даўбеню даўбеням
В. даўбеня даўбеняў
Т. даўбенем даўбенямі
М. даўбеню даўбенях

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)