даі́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даі́льшчык даі́льшчыкі
Р. даі́льшчыка даі́льшчыкаў
Д. даі́льшчыку даі́льшчыкам
В. даі́льшчыка даі́льшчыкаў
Т. даі́льшчыкам даі́льшчыкамі
М. даі́льшчыку даі́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даі́льшчык м. дои́льщик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

до́йшчык м., см. даі́льшчык

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)