датрыма́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. датрыма́ю датрыма́ем
2-я ас. датрыма́еш датрыма́еце
3-я ас. датрыма́е датрыма́юць
Прошлы час
м. датрыма́ў датрыма́лі
ж. датрыма́ла
н. датрыма́ла
Загадны лад
2-я ас. датрыма́й датрыма́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час датрыма́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

датрыма́ць сов., в разн. знач. додержа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

датрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Пратрымаць да якога‑н. часу. Датрымаць у сябе бібліятэчную кнігу да канца года.

2. Разм. Стрымаць (абяцанне, слова і пад.). — Урэшце, усё-такі твая праўда: ты не датрымаў свайго правіла, зачапіў Ганну Карлаўну. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

додержа́ть сов. датрыма́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

датры́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да датрымаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дадзе́ржыць

‘датрымаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дадзе́ржу дадзе́ржым
2-я ас. дадзе́ржыш дадзе́ржыце
3-я ас. дадзе́ржыць дадзе́ржаць
Прошлы час
м. дадзе́ржыў дадзе́ржылі
ж. дадзе́ржыла
н. дадзе́ржыла
Дзеепрыслоўе
прош. час дадзе́ржыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)