дамо́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дамо́кну дамо́кнем
2-я ас. дамо́кнеш дамо́кнеце
3-я ас. дамо́кне дамо́кнуць
Прошлы час
м. дамо́к дамо́клі
ж. дамо́кла
н. дамо́кла
Дзеепрыслоўе
прош. час дамо́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дамо́кнуць сов. домо́кнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дамо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Вымакнуць да канца, да патрэбнай ступені. Лён дамок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

домо́кнуть сов. дамо́кнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дамака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)