Verbum

антыгістары́чны, -ая, -ае.

Які супярэчыць гісторыі, прынцыпам гістарызму.

гісто́рык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст у галіне гісторыі.

палеазо́й, -зо́ю, м. (спец.).

Самы старажытны этап фанеразойскай гісторыі Зямлі.

|| прым. палеазо́йскі, -ая, -ае.

○

Палеазойская эра — эра геалагічнай гісторыі Зямлі, якая суадносіцца з існаваннем старажытнейшай групы адкладаў горных парод.

перыядыза́цыя, -і, ж.

Падзел на перыяды (у 1 знач.).

П. гісторыі літаратуры.

дафеада́льны, -ая, -ае.

Які адносіцца да эпохі, што папярэднічала феадалізму.

Д. перыяд гісторыі.

арабі́стыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

Сукупнасць навук аб мове, культуры і гісторыі арабаў.

кітаі́стыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

Сукупнасць навук аб кітайскай культуры, гісторыі, літаратуры, мове.