гіраві́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Цяжкаатлет, які займаецца гімнастычнымі практыкаваннямі з гірамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гіраві́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гіраві́к гіравікі́
Р. гіравіка́ гіравіко́ў
Д. гіравіку́ гіравіка́м
В. гіравіка́ гіравіко́ў
Т. гіравіко́м гіравіка́мі
М. гіравіку́ гіравіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гіраві́к, -ка́ м., спорт. гиреви́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіраві́к, ‑а, м.

Цяжкаатлет, які займаецца гімнастычнымі практыкаваннямі з гірамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гиреви́к спорт. гіраві́к, -ка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)