ланге́т², -а, М -гёце, мн. -ы, -аў, м.

Павязка з гіпсу, якой карыстаюцца пры зрошчванні пераламаных касцей, або гіпсавая накладка для выпраўлення розных артапедычных дэфармацый.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ланге́т

‘гіпсавая павязка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ланге́т ланге́ты
Р. ланге́та ланге́таў
Д. ланге́ту ланге́там
В. ланге́т ланге́ты
Т. ланге́там ланге́тамі
М. ланге́це ланге́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гі́псавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гі́псавы гі́псавая гі́псавае гі́псавыя
Р. гі́псавага гі́псавай
гі́псавае		 гі́псавага гі́псавых
Д. гі́псаваму гі́псавай гі́псаваму гі́псавым
В. гі́псавы (неадуш.)
гі́псавага (адуш.)		 гі́псавую гі́псавае гі́псавыя (неадуш.)
гі́псавых (адуш.)
Т. гі́псавым гі́псавай
гі́псаваю		 гі́псавым гі́псавымі
М. гі́псавым гі́псавай гі́псавым гі́псавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гі́псавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гіпсу, складаецца з гіпсу (у 1 знач.). Гіпсавы пласт. Гіпсавы камень. // Зроблены з гіпсу. Гіпсавы бюст. Гіпсавая павязка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павя́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.

1. Кавалак тканіны, які носяць на рукаве і пад.

Жалобная п.

2. Бінт ці іншы матэрыял, якім закрыта, завязана параненае месца або які дапамагае ўтрымліваць частку цела ў патрэбным становішчы.

Налажыць павязку на рану.

Гіпсавая п.

|| прым. павя́зачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ва́пнава-гі́псавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ва́пнава-гі́псавы ва́пнава-гі́псавая ва́пнава-гі́псавае ва́пнава-гі́псавыя
Р. ва́пнава-гі́псавага ва́пнава-гі́псавай
ва́пнава-гі́псавае		 ва́пнава-гі́псавага ва́пнава-гі́псавых
Д. ва́пнава-гі́псаваму ва́пнава-гі́псавай ва́пнава-гі́псаваму ва́пнава-гі́псавым
В. ва́пнава-гі́псавы (неадуш.)
ва́пнава-гі́псавага (адуш.)		 ва́пнава-гі́псавую ва́пнава-гі́псавае ва́пнава-гі́псавыя (неадуш.)
ва́пнава-гі́псавых (адуш.)
Т. ва́пнава-гі́псавым ва́пнава-гі́псавай
ва́пнава-гі́псаваю		 ва́пнава-гі́псавым ва́пнава-гі́псавымі
М. ва́пнава-гі́псавым ва́пнава-гі́псавай ва́пнава-гі́псавым ва́пнава-гі́псавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

повя́зка павя́зка, -кі ж.;

наложи́ть повя́зку на ра́ну налажы́ць павя́зку на ра́ну;

ги́псовая повя́зка гі́псавая павя́зка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павя́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; Р мн. ‑зак; ж.

Вузкі, доўгі або наогул невялікі кавалак тканіны, якім абвязваецца якая‑н. частка цела. Праз некалькі ўжо крокаў.. пакладзеныя Мішурыным павязкі аб’ехалі з .. пляча, і зноў пайшла кроў. Чорны. Пра тое, што перад намі франтавік, можна было здагадацца не толькі па ордэнах, — левае вока яго прыкрывала чорная павязка. Мележ. // Кавалак тканіны якога‑н. колеру, які носяць на рукаве як знак чаго‑н. Жалобная павязка. Белая павязка парламенцёра. □ Усе .. дні каралінцы бачылі Мікодыма з чырвонай павязкай на рукаве. Сабаленка. // Кавалак бінту або іншага матэрыялу, які дапамагае ўтрымліваць частку цела ў патрэбным становішчы або накладваецца на перавязачны матэрыял ці параненае месца. Гіпсавая павязка. □ Левая рука [вайскоўца] была забінтавана і трымалася на павязцы. Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)