гідра́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гідра́т гідра́ты
Р. гідра́ту гідра́таў
Д. гідра́ту гідра́там
В. гідра́т гідра́ты
Т. гідра́там гідра́тамі
М. гідра́це гідра́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гідра́т, -ту м., хим. гидра́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гідра́т, ‑у, М ‑раце, м.

Прадукт далучэння вады да неарганічных і арганічных рэчываў.

[Ад грэч. hýdōr — вада.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гидра́т хим. гідра́т, -ту м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)