грача́нік
‘блін’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грача́нік |
грача́нікі |
| Р. |
грача́ніка |
грача́нікаў |
| Д. |
грача́ніку |
грача́нікам |
| В. |
грача́нік |
грача́нікі |
| Т. |
грача́нікам |
грача́нікамі |
| М. |
грача́ніку |
грача́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грача́нік
‘жук’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грача́нік |
грача́нікі |
| Р. |
грача́ніка |
грача́нікаў |
| Д. |
грача́ніку |
грача́нікам |
| В. |
грача́ніка |
грача́нікаў |
| Т. |
грача́нікам |
грача́нікамі |
| М. |
грача́ніку |
грача́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)