гранови́тый / Гранови́тая пала́та
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гранови́тый / Гранови́тая пала́та
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гранаві́ты, ‑ая, ‑ае.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гранаві́ты
прыметнік, якасны
| гранаві́ты | гранаві́тае | гранаві́тыя | ||
| гранаві́тага | гранаві́тай гранаві́тае |
гранаві́тага | гранаві́тых | |
| гранаві́таму | гранаві́тай | гранаві́таму | гранаві́тым | |
| гранаві́ты ( гранаві́тага ( |
гранаві́тую | гранаві́тае | гранаві́тыя ( гранаві́тых ( |
|
| гранаві́тым | гранаві́тай гранаві́таю |
гранаві́тым | гранаві́тымі | |
| гранаві́тым | гранаві́тай | гранаві́тым | гранаві́тых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пала́та, ‑ы,
1.
2. Вялікае, пышна аздобленае памяшканне, прызначанае для якой‑н. спецыяльнай мэты ў Старажытнай Русі.
3. Асобны пакой, дзе ляжаць хворыя ў лячэбных установах.
4. Назва вышэйшай заканадаўчай установы, якая ўваходзіць у склад Вярхоўнага Савета СССР.
5. Назва прадстаўнічых устаноў у некаторых краінах.
6. Назва некаторых дзяржаўных устаноў у дарэвалюцыйнай Расіі.
7. Назва некаторых дзяржаўных устаноў у СССР.
•••
[Ад лац. palatium — дварэц, палац.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)