назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гравірава́ння | |
| гравірава́нню | |
| гравірава́ннем | |
| гравірава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гравірава́ння | |
| гравірава́нню | |
| гравірава́ннем | |
| гравірава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гравірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны;
Выразаць узоры, надпісы на якім
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гравирова́ние
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ксілагра́фія, -і,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ксілагра́фія, ‑і,
1.
2. Гравюра на дрэве, адбітак з такой гравюры.
[Ад грэч. xylon — дрэва і graphō — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гравиро́вка
1. (действие)
2. (рисунок, узор) гравіро́ўка, -кі
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)