граві́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
граві́йны |
граві́йная |
граві́йнае |
граві́йныя |
| Р. |
граві́йнага |
граві́йнай граві́йнае |
граві́йнага |
граві́йных |
| Д. |
граві́йнаму |
граві́йнай |
граві́йнаму |
граві́йным |
| В. |
граві́йны (неадуш.) граві́йнага (адуш.) |
граві́йную |
граві́йнае |
граві́йныя (неадуш.) граві́йных (адуш.) |
| Т. |
граві́йным |
граві́йнай граві́йнаю |
граві́йным |
граві́йнымі |
| М. |
граві́йным |
граві́йнай |
граві́йным |
граві́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
граві́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да гравію. Гравійныя кар’еры. Гравійны пласт. // Накрыты гравіем. Гравійная дарога.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гра́вій, -ю, м.
Абломкавая горная парода ў выглядзе дробных каменьчыкаў, звычайна ўжыв. ў будаўнічых работах; жвір.
|| прым. граві́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пясча́на-граві́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пясча́на-граві́йны |
пясча́на-граві́йная |
пясча́на-граві́йнае |
пясча́на-граві́йныя |
| Р. |
пясча́на-граві́йнага |
пясча́на-граві́йнай пясча́на-граві́йнае |
пясча́на-граві́йнага |
пясча́на-граві́йных |
| Д. |
пясча́на-граві́йнаму |
пясча́на-граві́йнай |
пясча́на-граві́йнаму |
пясча́на-граві́йным |
| В. |
пясча́на-граві́йны (неадуш.) пясча́на-граві́йнага (адуш.) |
пясча́на-граві́йную |
пясча́на-граві́йнае |
пясча́на-граві́йныя (неадуш.) пясча́на-граві́йных (адуш.) |
| Т. |
пясча́на-граві́йным |
пясча́на-граві́йнай пясча́на-граві́йнаю |
пясча́на-граві́йным |
пясча́на-граві́йнымі |
| М. |
пясча́на-граві́йным |
пясча́на-граві́йнай |
пясча́на-граві́йным |
пясча́на-граві́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грави́йный граві́йны, жвіро́вы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)