гематы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. гематы́т
Р. гематы́ту
Д. гематы́ту
В. гематы́т
Т. гематы́там
М. гематы́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гематы́т, -ту м., мин. гемати́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гемати́т мин. гематы́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)