Гаро́хаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Гаро́хаўка
Р. Гаро́хаўкі
Д. Гаро́хаўцы
В. Гаро́хаўку
Т. Гаро́хаўкай
Гаро́хаўкаю
М. Гаро́хаўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гаро́хаўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гаро́хаўка
Р. гаро́хаўкі
Д. гаро́хаўцы
В. гаро́хаўку
Т. гаро́хаўкай
гаро́хаўкаю
М. гаро́хаўцы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гаро́хаўка, ‑і, ДМ ‑хаўцы, ж.

Разм. Гарохавы суп. — Кума, а кума... Без цыбулі хіба гарохаўку гатуюць? — запыталася.. [гараджанка]. Мікуліч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)