гарнізо́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гарнізо́ннік гарнізо́ннікі
Р. гарнізо́нніка гарнізо́ннікаў
Д. гарнізо́нніку гарнізо́ннікам
В. гарнізо́нніка гарнізо́ннікаў
Т. гарнізо́ннікам гарнізо́ннікамі
М. гарнізо́нніку гарнізо́нніках

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гарнізо́ннік, ‑а, м.

Разм. Салдат, служачы гарнізона.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)