вірава́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Тое, што і чайнворд.

|| прым. вірава́начны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вірава́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вірава́нка вірава́нкі
Р. вірава́нкі вірава́нак
Д. вірава́нцы вірава́нкам
В. вірава́нку вірава́нкі
Т. вірава́нкай
вірава́нкаю		 вірава́нкамі
М. вірава́нцы вірава́нках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)